Οι δοκιμές πρόσκρουσης αναπτύχθηκαν γρήγορα από την εφεύρεσή τους γύρω στο 1905, και έγιναν αναπόσπαστο μέρος των δοκιμών απόδοσης υλικού. Αρχικά, υπήρχαν διάφορες μέθοδοι δοκιμών, αλλά με τις προόδους, οι δοκιμές πρόσκρουσης Charpy lock-δοκιμές πρόσκρουσης εγκοπής, Charpy V{3}}δοκιμές πρόσκρουσης εγκοπής και Charpy{4}}Ο έλεγχος πρόσκρουσης του Charpy{4}}McClover κέρδισαν εξέχουσα θέση. Πριν από το 1968, οι Ηνωμένες Πολιτείες χρησιμοποιούσαν κυρίως τη δοκιμή πρόσκρουσης κλειδαριάς Charpy-. Ωστόσο, αυτή η μέθοδος είχε ένα μειονέκτημα: λόγω της αμβλείας εγκοπής, η εύθραυστη θερμοκρασία μετάπτωσης προσδιορίστηκε να είναι χαμηλότερη από τη θερμοκρασία εύθραυστης θραύσης της κατασκευής. Ως εκ τούτου, μετά το 1968, τα πρότυπα ASTM υιοθέτησαν το πρότυπο δείγμα Charpy V{11}}notch. Έτσι, η χρήση δειγμάτων κρούσης V-notch και McClover είναι πιο συνηθισμένη. Γενικά, η Ευρώπη και η Αμερική χρησιμοποιούν κυρίως την εγκοπή Charpy V-, ενώ η Ρωσία χρησιμοποιεί το δείγμα Charpy-McClover.
Οι δοκιμές πρόσκρουσης στη χώρα μου ήταν ουσιαστικά ανύπαρκτες πριν από την ίδρυση της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας. Μετά την απελευθέρωση, η Κίνα υιοθέτησε πλήρως το σοβιετικό μοντέλο και το πρώτο πρότυπο δοκιμών πρόσκρουσης, GB229-1963, δημοσιεύτηκε μόλις το 1963. Το πιο πρόσφατο πρότυπο που χρησιμοποιούμε είναι το GB/T229-2020, "Metallic Materials - Charpy Test Pendulum Method", το οποίο ισχύει επίσης για αμερικανικά και ευρωπαϊκά πρότυπα. Η αρχή των μηχανών δοκιμών κρούσης βασίζεται στο νόμο της διατήρησης της ενέργειας, υπολογίζοντας την ενέργεια κρούσης με βάση την ποσότητα που χάνεται αφού το εκκρεμές σπάσει το δείγμα κρούσης. Ωστόσο, αυτή η μέθοδος δοκιμής έχει εγγενώς ένα μειονέκτημα: σε αντίθεση με τις μηχανές δοκιμής εφελκυσμού, δεν μπορεί να εμφανίσει απευθείας την καμπύλη δύναμης-μετατόπισης. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι το μετρούμενο αποτέλεσμα είναι μόνο ενέργεια κρούσης, μια μονάδα ενέργειας που μετράται σε joule. Ο τύπος για την ενέργεια είναι: W=FS, δηλ. Ενέργεια κρούσης=Δύναμη * Μετατόπιση. Επομένως, οποιαδήποτε αλλαγή σε οποιαδήποτε από αυτές τις μεταβλητές θα προκαλέσει αλλαγή στην ενέργεια κρούσης, ιδιαίτερα στη μετατόπιση. Έτσι, η τιμή της ενέργειας κρούσης δεν μπορεί να υποδεικνύει άμεσα την σκληρότητα ενός υλικού ή να περιγράψει τις αλλαγές στο υλικό κατά την κρούση. μπορεί να χρησιμεύσει μόνο ως αναφορά. Για να λυθεί αυτό το πρόβλημα, εφευρέθηκαν μέθοδοι δοκιμών κρούσης με όργανα.
